Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Πρόσκληση: Συμμετοχή “Ψηφιακού Κοινού” στους Πολιτιστικούς Τομείς – Ανάπτυξη δεδομένων κοινού

Πρόσκληση: Συμμετοχή “Ψηφιακού Κοινού” στους Πολιτιστικούς Τομείς - Ανάπτυξη δεδομένων κοινού

Αντικείμενο συζήτησης της δράσης αποτελεί η κατανόηση του ψηφιακού κοινού, με ιδιαίτερη έμφαση στις τέχνες του θεάματος (θέατρο, χορό, ζωντανή μουσική) και την πολιτιστική κληρονομιά (μουσεία, γκαλερί, ιστορικά κτίρια, μνημεία κληρονομιάς, εκδηλώσεις και δραστηριότητες άυλης κληρονομιάς). Υπό το πρίσμα του COVID-19, οι συζητήσεις θα πρέπει να επικεντρωθούν ιδιαίτερα στα διδάγματα από πρακτικές που προέκυψαν από την καραντίνα για την κατανόηση του υπάρχοντος ψηφιακού κοινού και την προσέλκυση νέων, καθώς και τη συλλογή και διαχείριση δεδομένων ψηφιακού κοινού.

Ο στόχος είναι η ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών για τη συλλογή και διαχείριση δεδομένων σχετικά με το υπάρχον και το νέο ψηφιακό κοινό. Αυτές οι πληροφορίες θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως πηγή έμπνευσης για πολιτιστικούς οργανισμούς και να τους βοηθήσουν να προσαρμοστούν στο συνεχώς μεταβαλλόμενο ψηφιακό περιβάλλον.

Γιατί είναι σημαντικό?

Με την έλευση της ψηφιακής τεχνολογίας, η ανάπτυξη ψηφιακού κοινού έχει γίνει μια νέα πρόκληση για τους Πολιτιστικούς και Δημιουργικούς Τομείς (CCS). Αυτή η διαδικασία πρέπει να συνοδεύεται από μακροπρόθεσμη ψηφιακή στρατηγική, που υποστηρίζεται από σαφώς καθορισμένους στόχους, δεδομένα κοινού και δείκτες απόδοσης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Εργασίας του Συμβουλίου για τον Πολιτισμό 2019-2022, οι ψηφιακές τεχνολογίες αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα για καινοτόμες μεθόδους συμμετοχής και υπηρεσίες με επίκεντρο τον χρήστη.

Πώς θα πραγματοποιηθεί;

Οι επιτυχόντες υποψήφιοι θα προσκληθούν σε μία συνάντηση ανταλλαγής ιδεών στο Goethe-Institut Rotterdam στις 13.12.2021-15.12.2021 και σε μια συνάντηση διαλόγου στο Goethe-Institut Brussels στις 08.03.2022 για να μοιραστούν τη γνώμη τους σε διάφορους τομείς:

  • Ανάκαμψη από την πανδημία του COVID-19 και ο αντίκτυπος στην πολιτιστική κατανάλωση με ψηφιακά μέσα
  • Ο ρόλος της ΕΕ στην υποστήριξη της ανάπτυξης ψηφιακού κοινού
  • Πτυχές συλλογής και διαχείρισης δεδομένων όσον αφορά 1) την ανοικοδόμηση του υπάρχοντος κοινού μέσω ψηφιακών μέσων, και 2) την προσέγγιση νέου ψηφιακού κοινού, με έμφαση στα άτομα που στερούνται ψηφιακά

Οι συμμετέχοντες στο Voices of Culture θα συντάξουν μια έκθεση ανταλλαγής απόψεων μετά τη Συνάντηση Brainstorming. Σε αυτήν την έκθεση, θα εκφραστούν τα αποτελέσματα της συζήτησης μεταξύ των συμμετεχόντων στη Συνάντηση Brainstorming. Η έκθεση αυτή στη συνέχεια θα παρουσιαστεί από τους συμμετέχοντες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη συνάντηση διαλόγου. 

Έχετε υπόψη ότι το Voices of Culture είναι μια πλατφόρμα διαλόγου μεταξύ του πολιτιστικού τομέα και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η ομάδα του Voices of Culture διευκολύνει αυτήν τη διαδικασία και δεν είναι υπεύθυνη για τη σύνταξη της Έκθεσης Brainstorming. Αυτή η ευθύνη βαραίνει τους συμμετέχοντες. 

Πότε θα γίνει;

H ψηφιακή προ-συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 17.11.2021.

Η συνάντηση “Brainstorming” για το θέμα θα πραγματοποιηθεί στο Goethe-Institut Rotterdam στις 13.12.2021-15.12.2021

Η συνάντηση “Διάλογος” σχετικά με αυτό το θέμα θα πραγματοποιηθεί στο Goethe-Institut Brussels στις 08.03.2022.

Ποιος μπορεί να συμμετάσχει;

Η πρόσκληση αφορά τους εκπροσώπους των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Τομέων (επαγγελματικές οργανώσεις, πολιτιστικά ιδρύματα, μη κυβερνητικές οργανώσεις, ευρωπαϊκά δίκτυα, ιδρύματα, ιδιωτικοί οργανισμοί κ.λπ.) που ασχολούνται με το θέμα της Συμμετοχής “Ψηφιακού Κοινού” στους Πολιτιστικούς Τομείς – Ανάπτυξη δεδομένων κοινού και θα ήθελαν να συμβάλλουν στις συζητήσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οι οργανισμοί που υποβάλλουν αίτηση πρέπει να είναι κράτη μέλη της ΕΕ.

Προθεσμία υποβολής αιτήσεων: 24 Οκτωβρίου 2021

Ανακοίνωση αποτελεσμάτων: 1η Νοεμβρίου 2021

Μπορείτε να κάνετε αίτηση εδώ

Πριν κάνετε την αίτηση μπορείτε να διαβάσετε το έγγραφο-πλαίσιο της Anne-Sophie Radermecker

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης 2021-2027

Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης 2021-2027

Η χρηματοδότηση για το πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης ανέρχεται σε 1.009 εκατομμύρια ευρώ. Το πρόγραμμα αναμένεται να προσφέρει ευκαιρίες σε 350.000 νέους ηλικίας από 18 έως 30 ετών το χρονικό διάστημα 2021-2027. Το πρόγραμμα υπάγεται στον Τίτλο 5 «Προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής μας» των προτεραιοτήτων της Επιτροπής. 

Κατά τα πρώτα του βήματα, το Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης δεν είχε την αναμενόμενη διάδοση και δεν προσέλκυσε επαρκώς το ενδιαφέρον, καθώς προερχόταν από δύο παρόμοια προγράμματα, την Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία και την Πρωτοβουλία «Εθελοντές για τη Βοήθεια της ΕΕ». Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης είναι ότι συγκεντρώνει ευκαιρίες εθελοντισμού, αλληλεγγύης και ανθρωπιστικής βοήθειας για νέους και χρησιμοποιεί τις υπάρχουσες δομές διαχείρισης για να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητά του. 

 

Η ιστορία του Προγράμματος 

Το Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης ιδρύθηκε σε δύο στάδια μετά την ομιλία του Προέδρου της Επιτροπής, Juncker, μέλος της Ένωσης, στις 14ης Σεπτεμβρίου 2016. Στο πρώτο στάδιο, οκτώ διαφορετικά προγράμματα της ΕΕ κινητοποιήθηκαν για να προσφέρουν πρακτική άσκηση ή ευκαιρίες απασχόλησης σε 100.000 συμμετέχοντες έως το 2020. Κατά τη διάρκεια των εορτασμών της 60ης επετείου της υπογραφής της Συνθήκης της Ρώμης, οι ηγέτες της ΕΕ επανέλαβαν τη δέσμευσή τους για τις κοινές αξίες της ενότητας και της αλληλεγγύης στη Διακήρυξη της Ρώμης, προσφέροντας περαιτέρω δυνατότητες στο Σώμα. 

Κατά τη Σύνοδο της Ολομέλειάς του τον Σεπτέμβριο του 2018, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη συμφωνία που είχε επιτύχει με το Συμβούλιο προκειμένου να δώσει στο Σώμα νομικό πλαίσιο για την περίοδο 2018-2020. Από εκεί ξεκίνησε το δεύτερο στάδιο του προγράμματος, το οποίο έφερε νέα χρήματα, εκτός από συνεισφορές από χρηματοδοτικά προγράμματα όπως το Erasmus +. 

Ως εκ τούτου, η πρόταση για την περίοδο 2021-2027 επιδίωκε να ενοποιήσει περαιτέρω την πρωτοβουλία, με νέα, εντελώς αυτόνομη χρηματοδότηση, να εισαγάγει ένα ενιαίο σύνολο κανόνων και να διευρύνει το πεδίο των δραστηριοτήτων. Η νέα πρόταση περιλαμβάνει τη συγχώνευση του Σώματος με την Πρωτοβουλία Εθελοντών Βοήθειας για την ΕΕ, με την οποία έχει ομοιότητες. Ο στόχος του προγράμματος των Εθελοντών Βοήθειας ήταν η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας βάσει των αναγκών και η ενίσχυση των ικανοτήτων και της ανθεκτικότητας των ευπαθών κοινοτήτων τρίτων χωρών. 

 

Η υπάρχουσα κατάσταση

Το επεξηγηματικό σημείωμα της Επιτροπής διευκρίνισε ότι ορισμένα κράτη μέλη διαθέτουν εθνικά προγράμματα παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, ενώ άλλα διευκολύνουν τις δραστηριότητες της κοινωνίας των πολιτών. Ωστόσο, οι διαθέσιμες ευκαιρίες παραμένουν άνισες μεταξύ των κρατών μελών και ο κατακερματισμός εμποδίζει την πρόσβαση σε αυτά. Σε επίπεδο ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία λειτουργούσε για 20 χρόνια και οι Εθελοντές της ΕΕ για 5 χρόνια. Και τα δύο αυτά προγράμματα έχουν πλέον υπαχθεί στον κανονισμό του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης 2021-2027. Υπάρχουν και άλλες πρωτοβουλίες της ΕΕ, όπως η Εγγύηση για τη Νεολαία και το EURES, με στόχο να βοηθήσουν τους νέους να βρουν εργασία. 

Το διακριτικό χαρακτηριστικό του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης είναι ότι συγκεντρώνει ευκαιρίες εθελοντισμού, πρακτικής άσκησης και εργασίας με σαφή εστίαση σε έργα αλληλεγγύης και χρήσης υφιστάμενων δομών διαχείρισης για τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας. Ωστόσο, το πρόγραμμα κληρονόμησε μια σειρά από προκλήσεις από την πρώτη και τη δεύτερη φάση της εφαρμογής. Εκτός από τα θέματα διάδοσης και γνωστοποίησης των δράσεων, δεν υπήρχαν ευκαιρίες στο επαγγελματικό σκέλος. Δεν υπάρχει μια πλατφόρμα δικτύωσης και το σύστημα αναφοράς των αποτελεσμάτων δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί. Η εκ των προτέρων αξιολόγηση που επισυνάπτεται στην πρόταση της Επιτροπής επισημαίνει επίσης ότι η τρέχουσα διαδικασία υποβολής αιτήσεων για το πρόγραμμα Εθελοντών Βοήθειας της ΕΕ θεωρείται δυσκίνητη και ανεπαρκώς αντιδραστική στις εξελισσόμενες ανάγκες.

 

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρο το έγγραφο εδώ.

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Μελέτη ΕΚ – Ο Ευρωπαϊκός Χώρος Εκπαίδευσης και το στρατηγικό πλαίσιο για την εκπαίδευση και την κατάρτιση του 2030

Ο Ευρωπαϊκός Χώρος Εκπαίδευσης και το στρατηγικό πλαίσιο για την εκπαίδευση και την κατάρτιση του 2030

Η Επιτροπή διατύπωσε το όραμά της για έναν ευρωπαϊκό χώρο εκπαίδευσης σε τρεις ανακοινώσεις. Το Συμβούλιο, από την άλλη πλευρά, ενέκρινε ένα άλλο πλαίσιο συνεργασίας έως το 2030. Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Παιδείας του Μαΐου 2021 δίνουν υποδείξεις σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης πτυχών αυτού του τομέα. Η συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βρίσκεται στην αρχική της φάση με τον εισηγητή να σημειώνει ότι, ενώ υπάρχει συμφωνία σχετικά με την ανάγκη για έναν ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό χώρο και τη συνεχή συνεργασία, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει μια ενιαία προσέγγιση.

Μολονότι η πρωταρχική ευθύνη για την εκπαίδευση και την κατάρτιση βαρύνει τα κράτη μέλη, η ΕΕ έχει ήδη διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο να καταστήσει την εκπαίδευση πιο προσβάσιμη διασυνοριακά. Αυτό περιλαμβάνει την εφαρμογή της Διαδικασίας της Μπολόνια για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και του προγράμματος χρηματοδότησης Erasmus +, με στόχο τον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης μέσω της κινητικότητας. Η Διακήρυξη της Κοπεγχάγης έδωσε ώθηση σε μια διαδικασία συνεργασίας στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Το 2010, με το πλαίσιο της ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης (ΕΤ2020), η ΕΕ έθεσε μια σειρά εκπαιδευτικών στόχων. 

Τα στοιχεία δείχνουν πραγματική πρόοδο σε τέσσερα από αυτά: 

  • το ποσοστό συμμετοχής στην παιδική εκπαίδευση αυξήθηκε από 90,3% το 2009 σε 95,3% το 2019. Ο στόχος του ET2020 ήταν τουλάχιστον 95% έως το 2020·
  • το ποσοστό πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου μειώθηκε από 13,8% το 2010 σε 10,1% το 2020, με στόχο ET2020 10% έως το 2020·
  • η τριτοβάθμια εκπαίδευση αυξήθηκε από 32,6% το 2010 σε 40,9% το 2020 ξεπερνώντας τον στόχο του 40%·
  • το ποσοστό απασχόλησης των ατόμων που εγκαταλείπουν την ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το πανεπιστήμιο ήταν στο 80,9% το 2019 από 78% το 2009 και πολύ χαμηλότερο από το στόχο του 82%. 

Τα αποτελέσματα για δύο άλλους στόχους ήταν απογοητευτικά: 

  • το ποσοστό συμμετοχής των ενηλίκων στη διά βίου μάθηση αυξήθηκε σε 9,2% το 2020 από 7,8% το 2010, αλλά ο στόχος ήταν 15%·
  • το 2018, τα ποσοστά των 15χρονων με χαμηλές βασικές δεξιότητες ανέρχονταν στο 22,9% στα μαθηματικά, στο 22,5% στην ανάγνωση και στο 22,3% στην επιστήμη, ενώ δεν έπρεπε να ήταν υψηλότερα από το 15% έως το 2020. Και στις τρεις περιπτώσεις, τα ποσοστά αυξήθηκαν σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2009 (22,7%, 19,7% και 17,8% αντίστοιχα). 

Η απουσία ή η ανεπάρκεια των στατιστικών στοιχείων της Eurostat καθιστούν δύσκολο τον προσδιορισμό του βαθμού επιτυχίας στην επίτευξη του στόχου κινητικότητας που ανερχόταν στο 20% για τους αποφοίτους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το 6% για εκείνους με αρχικά προσόντα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Ενώ οι προσπάθειες για τη βελτίωση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης έχουν επιτύχει μικτά αποτελέσματα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο της ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμφωνούν ότι τα μερίδια είναι υψηλά. Η δια βίου μάθηση πρέπει να προετοιμάσει τους σημερινούς και τους μελλοντικούς πολίτες, την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση και ανθεκτικότητα ενόψει επανειλημμένων κρίσεων. Η απάντηση των τριών θεσμικών οργάνων είναι η ενίσχυση της συνεργασίας.

 

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρο το κείμενο εδώ. 

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Μελέτη για την Επιτροπή Πολιτισμού – Εκπαίδευση και Nεολαία στην Ευρώπη μετά τον COVID-19: Επιπτώσεις και συστάσεις πολιτικής

Εκπαίδευση και νεολαία στην Ευρώπη μετά τον COVID-19: Επιπτώσεις και συστάσεις πολιτικής

Μαθαίνοντας από την κρίση: οικοδόμηση ανθεκτικών εθνικών συστημάτων 

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσω της παρούσας μελέτης πραγματοποιεί μια πρώτη αξιολόγηση της ανθεκτικότητας των εκπαιδευτικών συστημάτων των Κρατών Μελών της ΕΕ και των προγραμμάτων εκπαίδευσης και νεολαίας, στο πλαίσιο της κρίσης του COVID-19. Η μελέτη αναλύει τις βέλτιστες πρακτικές στην εκπαίδευση, οι οποίες εφαρμόστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου και του δεύτερου κύματος της πανδημίας, και παρέχει γνώσεις που θα βοηθήσουν στη δημιουργία πιο ανθεκτικών εκπαιδευτικών συστημάτων στο μέλλον. 

Βασικά ευρήματα και συστάσεις 

Ένα ανθεκτικό εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να προσαρμοστεί και να μεταμορφωθεί απέναντι σε αντιξοότητες. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την ανάκαμψή του από κρίσεις όπως η πανδημία του COVID-19. Η ενίσχυση της ανθεκτικότητας απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση του αντίκτυπου της τρέχουσας κρίσης, καθώς και της πρόβλεψης μελλοντικών κρίσεων.

Τα κύρια στοιχεία τα οποία προκύπτουν από τη μελέτη είναι τα ακόλουθα:

  1. Υποστήριξη της συλλογικής λήψης αποφάσεων και της διαχείρισης κρίσεων 

Κανένα κράτος μέλος της ΕΕ δεν είχε εφαρμόσει στρατηγικές μετριασμού των επιπτώσεων στην εκπαίδευση. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της πανδημίας, η διαχείριση κρίσεων και οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων σπάνια περιελάμβαναν διαβουλεύσεις με τη νεολαία ή με εκπροσώπους του εκπαιδευτικού τομέα. Η συγκέντρωση γνώσεων σε επίπεδο ΕΕ μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα πολύτιμη για την ανταλλαγή εμπειριών. Οι διαβουλεύσεις πρέπει επίσης να είναι λαμβάνουν υπόψη τις τοπικές ανάγκες και να αντανακλούν τα διδάγματα που αντλήθηκαν από πρωτοβουλίες.

  1. Βελτίωση της ποιότητας και της προσβασιμότητας της εκπαίδευσης 

Τα εκπαιδευτικά και νομικά συστήματα στα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν αποδειχθεί αρκετά ευέλικτα ώστε να επιτρέπουν ad hoc προσαρμογές της εκπαίδευσης. Ωστόσο, ανησυχία προκαλεί η ικανότητά τους να εξασφαλίσουν ποιότητα και προσβασιμότητα. Η παροχή πρακτικής και διαδραστικής εκπαίδευσης κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος της πανδημίας παρέμειναν ανεκμετάλλευτες κατά τη διάρκεια του δεύτερου. Η παράδοση εκπαιδευτικού περιεχομένου εξαρτάται συχνά από τους μαθητές και τον βαθμό κατά τον οποίο διαθέτουν την κατάλληλη τεχνολογία και σύνδεση στο Διαδίκτυο, καθώς και τις απαραίτητες δεξιότητες μάθησης για να εργαστούν από απόσταση.

  1. Εξασφάλιση υποστήριξης σε μαθητές, νέους και οικογένειες 

Πολλοί εκπαιδευτικοί δεν ήταν προετοιμασμένοι για ψηφιακή εκπαίδευση και δεν είχαν κατάλληλες παιδαγωγικές και ψηφιακές δεξιότητες. Ομοίως, ορισμένα ιδρύματα, όπως εκείνα στον τομέα της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ), είχαν μικρότερη ικανότητα μετασχηματισμού και καινοτομίας σε περίπτωση δυσκολιών ή απρόβλεπτων γεγονότων. Η απομακρυσμένη μάθηση απαιτούσε επίσης την ενεργό συμμετοχή των οικογενειών. Συνολικά, δεν παρέχεται ομοιόμορφη ή συνεπής επίσημη υποστήριξη στους εργαζομένους, τους δασκάλους ή τους γονείς των νέων. Η υποστήριξη που παρέχεται συχνά είναι άτυπη, αυτο-οργανωμένη ή αυτοσχέδια εκπαίδευση. Είναι καιρός να επανεξεταστεί η προσέγγιση στη μάθηση, η οποία πρέπει να ξεπεράσει την ακαδημαϊκή πρόοδο για να περιλαμβάνει ολιστικά δίκτυα υποστήριξης, καθώς και την κοινωνική και συναισθηματική ευημερία των παιδιών και των νέων.

  1. Διασφάλιση της έξυπνης χρηματοδότησης και της ψηφιοποίησης 

Η χρηματοδότηση πρέπει να επανεξεταστεί και να τεθεί σε προτεραιότητα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, δεδομένου ότι η χρηματοδότηση για την εκπαίδευση είναι πιθανό να μειωθεί στην ΕΕ αλλά και παγκοσμίως μετά την πανδημία, λόγω πιθανών περικοπών στις κρατικές επιδοτήσεις, της αδυναμίας των φοιτητών να πληρώσουν δίδακτρα και του μικρότερου αριθμού διεθνών φοιτητών. Οι τεχνολογικές δυνατότητες των χωρών πρέπει επίσης να βελτιωθούν. Κατά συνέπεια, η χρηματοδότηση πρέπει να επεκταθεί για να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη κατάλληλων τεχνολογικών υποδομών. Έχει προκύψει ένα φιλόδοξο όραμα για ένα ισχυρότερο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα που να μπορεί να βασίζεται σε δημόσιους – ιδιωτικούς συνασπισμούς, ιδίως στον τομέα EdTech.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη τη μελέτη εδώ.

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Επιτροπή Πολιτισμού – Προσεγγίσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής στον Ευρωπαϊκό Χώρο Εκπαίδευσης: Στρατηγικές προτεραιότητες και ποσοτικοί στόχοι

Προσεγγίσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής στον Ευρωπαϊκό Χώρο Εκπαίδευσης: Στρατηγικές προτεραιότητες και ποσοτικοί στόχοι

Η Επιτροπή Πολιτισμού και Εκπαίδευσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει θέσει ορισμένες βασικές στρατηγικές προτεραιότητες που αφορούν την παιδεία και την εκπαίδευση. 

Τον Σεπτέμβριο του 2020, η Επιτροπή δημοσίευσε μέσω ανακοίνωσης των επιθυμία υλοποίησης του Ευρωπαϊκού Χώρου Εκπαίδευσης έως το 2025 με μια φιλόδοξη στρατηγική που περιστρέφεται γύρω από έξι βασικές διαστάσεις. Τον Φεβρουάριο του 2021, στο Ψήφισμά που αφορούσε το στρατηγικό πλαίσιο για την ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης προς τον Ευρωπαϊκό Χώρο Εκπαίδευσης (2021-2030), το Συμβούλιο χαιρέτισε την πρόταση της Επιτροπής. Παράλληλα, καθόρισε μια σειρά «στρατηγικών προτεραιοτήτων» που φέρουν κάποιες ομοιότητες με τις βασικές διαστάσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω, δίνοντας λιγότερη έμφαση στην ένταξη και τη γεωπολιτική διάσταση και μεγαλύτερη στη διά βίου μάθηση και την κινητικότητα.

Ποιες είναι αυτές οι στρατηγικές προτεραιότητες; Η απάντηση στην ακόλουθο πίνακα. 

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρο το έγγραφο εδώ.

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Μελέτη ΕΚ – Η ιστορία του Ευρωπαϊκού Ύμνου

Μελέτη ΕΚ - Η ιστορία του Ευρωπαϊκού Ύμνου

Στα μεσοπολεμικά χρόνια, οι υποστηρικτές της ευρωπαϊκής ενότητας άρχισαν να εξετάζουν την σύνθεση ενός ύμνου που θα μεταβίβαζε το αίσθημα της κοινής μοίρας και των κοινών αξιών. Η δημιουργία του Συμβουλίου της Ευρώπης το 1949 ενίσχυσε την ανάγκη αυτή. Προτάσεις ύμνων για την Ευρώπη άρχισαν να εμφανίζονται αυθόρμητα. Μονάχα το 1972, ωστόσο, το Συμβούλιο της Ευρώπης ενέκρινε επίσημα το προοίμιο της Ωδής στη Χαρά από την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν ως Ευρωπαϊκό ύμνο. 

Από την πλευρά τους, τα θεσμικά όργανα τα οποία αργότερα θα αποτελέσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισαν τις συζητήσεις για την Ευρώπη των Πολιτών. Οι συζητήσεις αυτές έλαβαν χώρα στα μέσα της δεκαετίας του 1980 για να υιοθετήσουν και οδήγησαν στον ύμνο Ode to Joy. Στις 29 Μαΐου 1986, η ευρωπαϊκή σημαία και ο ευρωπαϊκός ύμνος υιοθετήθηκαν επίσημα σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες. 

Αν και η εκδοχή του επιλεγμένου ύμνου δεν είχε στίχους, αποτέλεσε σύμβολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παίζεται σε επίσημες τελετές στις οποίες συμμετέχουν εκπρόσωποι ή / και ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και γενικότερα σε πολλές εκδηλώσεις με ευρωπαϊκό θέμα.

Στην εικόνα που ακολουθεί παρουσιάζεται η καταγραφή που διανεμήθηκε από το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δήμων.

 

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την μελέτη εδώ.

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Μελέτη για την Επιτροπή Πολιτισμού – Η κατάσταση των καλλιτεχνών και των εργαζόμενων στον Πολιτισμό και η μετά τον COVID-19 Πολιτιστική Ανάκαμψη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Μελέτη για την Επιτροπή Πολιτισμού - Η κατάσταση των καλλιτεχνών και των εργαζόμενων στον Πολιτισμό και η μετά τον COVID-19 Πολιτιστική Ανάκαμψη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Ο πολιτισμός βρίσκεται στη βάση του Ευρωπαϊκού Σχεδίου: ενώνει τις κοινωνίες μας και διαμορφώνει το κοινό τους μέλλον. Επομένως, αποτελεί μια σημαντική εγγενή αξία. Συμβάλλει επίσης σημαντικά στην οικονομία, με 4,2% του ΑΕγχΠ της ΕΕ και 7,4 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. 

Ωστόσο, ο τομέας αντιμετωπίζει ένα αβέβαιο μέλλον. Η πανδημία του COVID-19 έφερε στην επιφάνεια προϋπάρχοντα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης της επισφάλειας και της ανισότητας. Αντιμετωπίζοντας την αποτυχία, πολλοί επαγγελματίες μπορεί να εγκαταλείψουν τον τομέα και χιλιάδες ιδρύματα να κλείσουν. Μαζί τους θα χαθούν οι γνώσεις και δεξιότητες και το πολιτιστικό και δημιουργικό οικοσύστημα θα αποδυναμωθεί. Μια λύση για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης περιλαμβάνει την ενίσχυση των καλλιτεχνών και των πολιτιστικών εργαζομένων, κάτι που με τη σειρά του θα ενισχύσει την ανθεκτικότητα του τομέα.

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Η έκθεση περιλαμβάνει ένα εισαγωγικό σημείωμα και τρία βασικά κεφάλαια.

  • Στο πρώτο κεφάλαιο περιγράφονται οι εργασιακές συνθήκες των καλλιτεχνών και των εργαζομένων του πολιτισμού στην Ευρώπη. 
  • Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται η κατάσταση των καλλιτεχνών υπό το πρίσμα των αρμοδιοτήτων και δράσεων της ΕΕ.
  • Στο τρίτο κεφάλαιο διατυπώνονται προτάσεις προς ένα Ευρωπαϊκό πλαίσιο για τις εργασιακές συνθήκες στους ΠΔΤ.

 

ΚΥΡΙΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΜΕΛΕΤΗΣ 

Μεταξύ άλλων από την μελέτη προκύπτει ότι:

  1. Η συνύπαρξη σε ολόκληρη την Ευρώπη των πολλαπλών ορισμών των «καλλιτεχνών», καθώς και των ανταγωνιστικών πλαισίων που στοχεύουν ειδικά σε αυτούς εμποδίζει την ενοποιημένη αναγνώριση της εργασιακής κατάστασης των καλλιτεχνών.  
  2.  Ο COVID-19 επιτάχυνε τις προϋπάρχουσες τάσεις και ανισότητες, οι οποίες δημιούργησαν μια αίσθηση αναγκαιότητας για την αντιμετώπιση της κατάστασης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 
  3.  Αρκετοί παράγοντες εξηγούν την επισφάλεια των καλλιτεχνών. Σε αυτούς περιλαμβάνονται: ο μη τυποποιημένος (non-standard) χαρακτήρας των συνθηκών εργασίας τους, το καθεστώς και το εισόδημά τους, και η τάση/ανάγκη των καλλιτεχνών για διασυνοριακή κινητικότητα.
  4. Πρόσφατες και τρέχουσες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες (π.χ. συλλογικές συμβάσεις διαπραγμάτευσης) είναι πιθανό να έχουν θετικό αντίκτυπο στις συνθήκες εργασίας των καλλιτεχνών. Ωστόσο, οι πρώτες τέμνουν με πολλά άλλα πεδία πολιτικής, π.χ. ανταγωνισμός, εσωτερική αγορά, κοινωνική πολιτική, θεμελιώδη δικαιώματα. Επομένως, τέτοιες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση όλων των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι καλλιτέχνες.
  5. Ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για τις συνθήκες εργασίας σε Πολιτιστικούς και Δημιουργικούς Τομείς και Βιομηχανίες θα πρέπει να παρέχει ένα πολυδιάστατο, ολιστικό και συνεκτικό μέσο πολιτικής, βοηθώντας στον καθορισμό ελάχιστων προτύπων, αντιμετωπίζοντας τις διαρθρωτικές αδυναμίες και τις ανισότητες. Το πλαίσιο θα συμβάλει στη βιωσιμότητα των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Τομέων και Βιομηχανιών μετά την πανδημία του COVID-19, μαζί με άμεσες μορφές δράσεων (πρόσβαση σε χρηματοδότηση, διοικητική υποστήριξη κ.λπ.).

Η καλλιτεχνική και πολιτιστική εργασία χαρακτηρίζεται από διακοπτόμενη απασχόληση, ετερογένεια και αστάθεια. Επίσης, συχνά δεν πληρώνεται δίκαια ή προστατεύεται επαρκώς, όπως συμβαίνει σε άλλους τομείς.

Αρκετοί παράγοντες εξηγούν την επισφάλεια των καλλιτεχνών: οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοι του πολιτισμού έχουν άτυπα πρότυπα εργασίας. Σε αυτά περιλαμβάνονται ο μη τυπικός (non-standard) χαρακτήρας των συνθηκών εργασίας, της κατάστασης και του εισοδήματός τους, το απρόβλεπτο του τελικού προϊόντος του καλλιτεχνικού έργου και της λήψη του, το γεγονός ότι η καλλιτεχνική δημιουργία είναι τόσο έντασης χρόνου όσο και εργασίας (both time- and labour-intensive), τα επιχειρηματικά μοντέλα που οδηγούνται από καλλιτεχνική αριστεία και άλλες κοινωνικές αξίες αντί για στόχους της αγοράς, και τάση για διασυνοριακή κινητικότητα (η οποία περιλαμβάνει άτυπες καταστάσεις που δεν μεταφράζονται εύκολα σε προϋπάρχουσες κατηγορίες που σχετίζονται με θεωρήσεις visas, κοινωνική προστασία ή φορολογία). 

Οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοι στον Πολιτισμό είναι πιο πιθανό να εργάζονται με μερική απασχόληση, να μην έχουν σύμβαση αορίστου χρόνου και να συνδυάζουν απασχόληση και αυτοαπασχόληση σε πολλές χώρες καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους, και σε άλλους τομείς (υπηρεσίες, εκπαίδευση κ.λπ.). Η αυτοαπασχόληση είναι υψηλότερη στον Πολιτιστικό και Δημιουργικό Τομέα (33%) σε σύγκριση με την απασχόληση για τη συνολική οικονομία (14%). 

Η πανδημία του COVID-19 επιδείνωσε τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που αντιμετωπίζουν πολλοί καλλιτέχνες και πολιτιστικοί δημιουργοί. Σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση που γράφτηκε από την Ernst & Young, τα έσοδα στον Πολιτιστικό και Δημιουργικό Τομέα σημείωσαν πτώση κατά 31% το 2020 σε σύγκριση με το 2019. Οι τομείς χτυπήθηκαν ακόμη περισσότερο από τον τουρισμό, ο οποίος έχασε το 27% των εσόδων του. Το 2020, ο πολιτιστικός τομέας έχασε περίπου 200 δισεκατομμύρια ευρώ σε έσοδα. Ωστόσο, ο οικονομικός αντίκτυπος της παύσης της παραγωγής θα είναι εμφανής μόνο από το 2021. Με βάση τα παραπάνω, απαιτούνται στοχοθετημένα μέτρα για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων με συντονισμένο και συνεκτικό τρόπο.

 

ΚΥΡΙΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΡΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

Ο COVID-19 έφερε στο προσκήνιο τη συχνή αναντιστοιχία μεταξύ των επίσημων απαιτήσεων για υποστήριξη και των κύριων μορφών της καλλιτεχνικής εργασίας.

Ο αντίκτυπος της πανδημίας σε όλη την αλυσίδα αξιών (value chain) του Πολιτιστικού και του Δημιουργικού Τομέα θα είναι τεράστιος και δυνητικά μακροχρόνιος. Η πανδημία έχει οδηγήσει σε ένα σοκ όλη την οικονομία – ο τομέας των τεχνών και της ψυχαγωγίας είναι ένας από τους πλέον επηρεαζόμενους. 

Σε σύγκριση με την ευρύτερη αγορά εργασίας, οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοι στον πολιτισμό είναι πιο συχνά αυτοαπασχολούμενοι από τους άλλους εργαζόμενους. Η αυτοαπασχόληση είναι υψηλότερη στον τομέα (33%) από ότι στην απασχόληση για τη συνολική οικονομία (14%). Λόγω των πολύ συγκεκριμένων χαρακτηριστικών τους, τέτοιες μορφές απασχόλησης εγείρουν πολλά ακόλουθα ζητήματα: η πρόσβαση σε μέτρα στήριξης είναι πρόκληση, καθώς τα προγράμματα δεν είναι προσαρμοσμένα σε αυτές τις υβριδικές μορφές απασχόλησης και είναι σύνηθες για αυτοαπασχολούμενους στον πολιτισμό να μην έχουν πρόσβαση σε δίχτυα ασφαλείας, γεγονός που μειώνει την ανθεκτικότητά τους. Επιπλέον, oι επίσημες στατιστικές στην τρέχουσα μορφή τους δεν καταγράφουν τις δεύτερες θέσεις απασχόλησης ή την εθελοντική εργασία που έχουν επίσης έντονη παρουσία στον πολιτιστικό και δημιουργικό τομέα, γεγονός που δεν δείχνει το πραγματικό μέγεθος της πολιτιστικής απασχόλησης και τη σημασία των Δημιουργικών και Πολιτιστικών Τομέων. Επιπλέον, οι περισσότεροι πολιτιστικοί οργανισμοί και εταιρείες είναι μικρού και μεσαίου μεγέθους (πάνω από 90%). 

Σημεία που χρήζουν ειδικής προσοχής και γι’ αυτό εξετάζονται το καθένα σε ξεχωριστό κεφάλαιο στην παρούσα μελέτη είναι τα εξής: κατάσταση των καλλιτεχνών, συνθήκες εργασίας, κινητικότητα, εισόδημα και δίκαιη αμοιβή, καλλιτέχνες και το ψηφιακό περιβάλλον, δυνατότητες σταδιοδρομίας και ανάπτυξης, εκπαίδευση και κατάρτιση, ισότητα και συμπεριληπτικότητα, ανθρώπινα δικαιώματα.

  • Αν και υπάρχει μια γενική αναγνώριση συγκεκριμένων εργασιακών χαρακτηριστικών των καλλιτεχνών, κανένα από τα υπάρχοντα κείμενα δεν τα αντιμετωπίζει ολιστικά.
  • Η πολλαπλή φύση των πηγών εισοδήματος των καλλιτεχνών (κανονική απασχόληση, αυτοαπασχόληση, πνευματικά δικαιώματα, επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις, δάνεια), σε συνδυασμό με μια κατακερματισμένη αγορά εργασίας, οδηγεί συχνά σε χαμηλά επίπεδα εισοδήματος και επισφάλεια.
  • Η υψηλή κινητικότητα των πολιτιστικών εργαζομένων και καλλιτεχνών συνοδεύεται από την έλλειψη ενοποιημένων κανονισμών ή συντονισμένης πολιτικής σχετικά με τους φόρους, την κοινωνική ασφάλιση, τον ελάχιστο μισθό, την αναγνώριση των διπλωμάτων και τη σχετική πρόσβαση στη χρηματοδότηση και επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με αυτά τα θέματα.
  • Το ψηφιακό περιβάλλον έχει δημιουργήσει συγκεκριμένες προκλήσεις που σχετίζονται με την πολιτιστική παραγωγή και διανομή, τη δημιουργία εσόδων και τη δίκαιη αμοιβή των ψηφιακών δραστηριοτήτων και τη διατήρηση της πολιτιστικής ποικιλομορφίας.
  • Οι μεταβάσεις σταδιοδρομίας είναι συχνές μεταξύ των καλλιτεχνών, αλλά υπάρχει γενικευμένη έλλειψη υποστήριξης πέρα από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
  • Ο τομέας χαρακτηρίζεται από επίμονες ανισότητες και αυξημένο κίνδυνο αποκλεισμού που σχετίζονται με το φύλο, τις αναπηρίες, την ηλικία, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Αυτό αντικατοπτρίζεται στην τάση προς ψηφιακή ομοιογένεια.
  • Οι περιορισμοί στην ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης και η επισφάλεια θέτουν σε κίνδυνο την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  • Οι άτυπες μορφές απασχόλησης των καλλιτεχνών απαιτούν συγκεκριμένες πολιτικές απαντήσεις για να διασφαλίσουν την κοινωνική προστασία, την εξέλιξη της σταδιοδρομίας και την αναβάθμιση των δεξιοτήτων, ιδίως ενόψει της κρίσης COVID-19.

 

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη τη μελέτη εδώ.

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Μελέτη ΕΚ – Ψηφιακή πολιτιστική πολυμορφία

Μελέτη ΕΚ - Ψηφιακή πολιτιστική πολυμορφία

 

Οι ψηφιακές τεχνολογίες έχουν φέρει επανάσταση σε κάθε πτυχή της ζωής μας και ο πολιτισμός δεν αποτελεί εξαίρεση. Έχουν επηρεάσει τις αλυσίδες αξίας όλων των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Βιομηχανιών όχι μόνο όσον αφορά τη δημιουργική διαδικασία και την εκτέλεση της, αλλά και την κατασκευή ενός έργου ή προϊόντος τέχνης και την προώθηση, διανομή, εμπορία και πώλησή του. 

Η πολιτιστική κληρονομιά μπορεί να ψηφιοποιηθεί και, στην περίπτωση της αναλογικής ταινίας, πρέπει να ψηφιοποιηθεί για να είναι προσβάσιμη. Ορισμένες διαδικασίες παραγωγής είναι αποκλειστικά ψηφιακές και γεννιούνται ψηφιακά. Η τεχνολογία έχει τεράστιες δυνατότητες να κάνει τον πολιτισμό προσβάσιμο σε όλους, συμβάλλοντας τόσο την κατανάλωση όσο και τη συμμετοχή στην πολιτιστική δημιουργία. Ωστόσο, η τεχνολογία εξαρτάται από τον διαθέσιμο εξοπλισμό, γεγονός όμως που δεν επηρεάζει απαραίτητα την ποικιλομορφία του περιεχομένου που είναι διαθέσιμο και μπορεί να βρεθεί στο διαδίκτυο. Άλλοι παράγοντες, όπως η γλώσσα, οι δεξιότητες ή η γεωγραφική τοποθεσία μπορούν επίσης να δυσκολέψουν την ανακάλυψη διαδικτυακού πολιτιστικού περιεχομένου που αντικατοπτρίζει την πολιτιστική ποικιλομορφία. 

Έχοντας επίγνωση αυτών των εμποδίων, η UNESCO εξέδωσε κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της Σύμβασης για την Πολιτιστική Ποικιλομορφία σε Ψηφιακά Περιβάλλοντα. Η ΕΕ είναι μέρος αυτής της σύμβασης και διαθέτει εργαλεία και κεφάλαια για την προώθηση και την προστασία της πολιτιστικής πολυμορφίας.

Στο σχεδιάγραμμα που ακολουθεί παρουσιάζεται το περιεχόμενο που δημιουργείται στο διαδίκτυο μέσα σε ένα λεπτό. 

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη τη Μελέτη εδώ

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

Μελέτη ΕΚ – Τα βιβλία και οι λάτρεις των βιβλίων στην Ευρώπη

Μελέτη ΕΚ - Τα βιβλία και οι λάτρεις των βιβλίων στην Ευρώπη

 

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξετάζει συνοπτικά και περιεκτικά τον τομέα των βιβλίων και την συμβολή του κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Κατά πόσο αυξήθηκε το αναγνωστικό κοινό και πώς τα βιβλία συνέβαλαν στην στήριξη των πολιτών;

Σε μια εποχή που πολλά σχολεία, βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία σε όλο τον κόσμο παραμένουν κλειστά και οι άνθρωποι ξοδεύουν περισσότερο χρόνο στο σπίτι, τα βιβλία μπορούν να συμβάλλουν στην καταπολέμηση της απομόνωσης, ενθαρρύνοντας ταυτόχρονα το μυαλό και τη δημιουργικότητα των αναγνωστών. 

Κάθε χρόνο από το 1995, στις 23 Απριλίου, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και Πνευματικών Δικαιωμάτων. Ξεκινώντας από την UNESCO, η μέρα αυτή αποτελεί μια ευκαιρία να γιορτάσουμε την αξία των βιβλίων και της δια βίου μάθησης. 

Η έρευνα δείχνει ότι κατά τη διάρκεια της πανδημίας, το 33% των ανθρώπων παγκοσμίως έχουν διαβάσει περισσότερα βιβλία ή έχουν ακούσει περισσότερα ηχητικά βιβλία. Η πρόσβαση σε εκπαιδευτικούς πόρους στο διαδίκτυο από εκδότες έχει επίσης αυξηθεί σημαντικά κατά το lockdown. Για παράδειγμα, στην Ιταλία, 4,4 εκατομμύρια ψηφιακά βιβλία λήφθηκαν από πλατφόρμες εκδοτών κατά τις πρώτες έξι εβδομάδες του σχολείου. Ομοίως, οι διαδικτυακές βιβλιοθήκες στο Παρίσι κατέγραψαν 1.000 λήψεις την ημέρα, σε σύγκριση με το συνηθισμένο αριθμό των 200. 

Η ανάγνωση είναι η δεύτερη πιο δημοφιλής πολιτιστική δραστηριότητα στην ΕΕ μετά από παρακολούθηση ή ακρόαση ενός πολιτιστικού προγράμματος. Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι γυναίκες κάτοχοι πτυχίου πανεπιστημίου είναι οι πιο παραγωγικοί αναγνώστες, ανεξάρτητα από το επίπεδο εισοδήματός τους. Το 2015, κατά μέσο όρο, τα νοικοκυριά στην ΕΕ δαπάνησαν το 12% των συνολικών πολιτιστικών τους δαπανών σε βιβλία. 

Μπορείτε να βρείτε εδώ το πρωτότυπο έγγραφο.

Κατηγορίες
Παρατηρητήριο

ΚΕΑ – Ανάλυση της αγοράς των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Τομέων στην Ευρώπη

ΚΕΑ - Ανάλυση της αγοράς των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Τομέων στην Ευρώπη

Η KEA European Affairs συνέταξε την ενημερωμένη έκδοση «Ανάλυση Αγοράς των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Τομέων στην Ευρώπη». Αυτή η ανάλυση στοχεύει να αναδείξει τις δυνατότητες της ευρωπαϊκής αγοράς των ΠΔΤ και την ελκυστικότητά της για επενδύσεις. 

Από την ανάλυση προκύπτουν ορισμένα ενδιαφέροντα αποτελέσματα τα οποία αναδεικνύουν την προοδευτική ανάπτυξη των ΠΔΤ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο βαθμός αύξησης των εργαζομένων στον τομέα, όπως επίσης και η αύξηση των επιχειρήσεων που ασχολούνται με τον κλάδο. 

Η παρούσα μελέτη δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του έργου CCS Guarantee Facility στο οποίο συμμετέχει η KEA. Το CCS Guarantee Facility είναι ένα ταμείο εγγύησης 250 εκατομμυρίων ευρώ που ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2016 στο πλαίσιο του προγράμματος Creative Europe. Έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει της ανταγωνιστικότητας των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Τομέων παρέχοντας εγγυήσεις στους συμμετέχοντες χρηματοοικονομικούς διαμεσολαβητές.

 

Μπορείτε να βρείτε εδώ ολόκληρη τη μελέτη.